هدف هاي اين وبلاگ ارتقاي آموزش جغرافیا ارتقاي ديدگاه هاي منطقي معرفي برخي از شيوه هاي نوين آموزش ايجاد پل ارتباطي بين همه کساني که به جغرافیا وآموزش جغرافیا علاقه مندند پاسخ به پرسش هائي که در زمينه کتاب هاي درسي جغرافیا مطرح مي شود معرفي برخي از وب سايت ها و نرم افزارهاي مناسب جغرافیا طرح پرسش ها ،اخبار و سرگرمي هاي جالب جغرافیا مخاطبان وبلاگ دانش آموزان ، معلمان جغرافیا و علوم ، دانشجويان جغرافیا ، استادان آموزش جغرافیا و همّه کساني که به جغرافیا و آموزش آن علاقه مندند

وجود یک مکانیسم طبیعی تنظیم کربن تایید شد

دانشمندان شواهد تازه ای یافته اند که نشان می دهد سطح دی اکسید کربن جو زمین برای صدها هزار سال توسط مکانیسمی طبیعی تنظیم می شده است.اما آنها می گویند انسان اکنون با چنان سرعتی دی اکسید کربن به جو تزریق می کند که این مکانیسم تعدیل کننده قادر به کنترل آن نیست.این محققان که مطالعه خود را در نشریه "نیچر ژئوساینس" تشریح کرده اند می گویند یافته هایشان موید یک نظریه قدیمی است.

براساس این نظریه کربن متصاعد شده توسط آتشفشان ها در فرآیند "هوازدگی صخره ها"        (rock weathering) جذب و به بستر اقیانوس ها منتقل می شود.        


تیم دانشمندان با مطالعه یک هسته یخی در قطب جنوب به این شواهد دست یافت. هسته یخی (ice core) استوانه ای از یخ است که از دل سفره یخی استخراج می شود تا اطلاعات گذشته زمین از آن به دست آید. این تیم محاسبه کرد که طی 610 هزار سال گذشته، میزان تراکم دی اکسید کربن تنها 22 پاره در میلیون (پی پی ام) تغییر کرده است. البته در فواصل گذر میان شرایط یخچالی و میان-یخچالی نوسانات بزرگتری وجود داشته است اما تغییرات دراز مدت فقط به 22 پی پی ام محدود می شود. در مقابل، تنها دو قرن در اثر فعالیت صنعتی انسان میزان دی اکسید کربن به 100 پاره در میلیون افزایش یافته است - یعنی سرعت افزایش آن 14 هزار برابر شده است. ریچارد زیبی از دانشگاه ایالتی هاوایی در هونولولو گفت: "این چرخه های بلندمدت خیلی آهسته تر از آن عمل می کنند که در مقابل تاثیر گازهای گلخانه ای از ما محافظت کنند." "این مکانیسم در زمینه مشکل فعلی دی اکسید کربن به ما کمکی نمی تواند بکند. ما کاری کرده ایم که توازن این سیستم کاملا به هم خورده."دانشمندان از دیرباز بر این باور بوده اند که یک ترموستات طبیعی تنظیم کننده کربن، باعث حفظ تعادل شرایط اقلیمی زمین بوده است.در این مدل، کربن منتشر شده در جو - عمدتا توسط آتشفشان ها - آهسته آهسته در فرآیند "هوازدگی" کوه ها از جو جذب شده و سپس با جریان آب به اقیانوس ها راه یافته و نهایتا در رسوبات اعماق اقیانوس دفن شده است. دکتر زیبی گفت: "خیلی ها سعی کرده بودند که ابطال این فرضیه را ثابت کنند، اما مطالعه ما نخستین شواهد مستقیم (در تایید آن را) فراهم می کند." وی میزان تراکم دی اکسید کربن موجود در حباب های هوا که در هسته ای یخی به طول 3 کیلومتر به دام افتاده بودند را مطالعه کرد.داده های این هسته یخی که توسط پروژه اروپایی "Epica" استخراج شده بود ابتدا در سال 2005 منتشر شد.تیم آقای زیبی به جای تمرکز بر اوج و حضیض های میزان دی اکسید کربن - چنانکه دیگر دانشمندان کرده اند - به روند دراز مدت آن توجه کرد و به مقایسه آن با رکوردهای اشباع کربن در اعماق دریا طی شش چرخه یخچالی (دوره های یخبندان) اخیر پرداخت. وی گفت: "توازن دقیق میان تصاعد کربن توسط آتشفشان ها و جذب آن در فرآیند هوازدگی صخره ها خارق العاده است.""این نشان می دهد که یک ترموستات طبیعی برای پایدار کردن هوا وجود دارد."به اعتقاد دکتر زیبی این ترموستات کربنی نقشی کلیدی در بقای آب در حالت مایع و حیات روی زمین داشته است."اگر به خاطر این بازخوردها نبود، زمین امروز وضعیت خیلی متفاوتی داشت."

  
; ساعت ۱۱:۱۱ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۳۸٧