هدف هاي اين وبلاگ ارتقاي آموزش جغرافیا ارتقاي ديدگاه هاي منطقي معرفي برخي از شيوه هاي نوين آموزش ايجاد پل ارتباطي بين همه کساني که به جغرافیا وآموزش جغرافیا علاقه مندند پاسخ به پرسش هائي که در زمينه کتاب هاي درسي جغرافیا مطرح مي شود معرفي برخي از وب سايت ها و نرم افزارهاي مناسب جغرافیا طرح پرسش ها ،اخبار و سرگرمي هاي جالب جغرافیا مخاطبان وبلاگ دانش آموزان ، معلمان جغرافیا و علوم ، دانشجويان جغرافیا ، استادان آموزش جغرافیا و همّه کساني که به جغرافیا و آموزش آن علاقه مندند

هجوم آلودگی از دامنه به خط‌الرأس

چندان عجیب نیست. كوه های ایران هم به مانند بسیاری از پدیده‌های طبیعی، روبه افول گذاشته‌اند.
اگر روزانه اخبار نگران‌كننده از بیابان‌زایی شنیده می‌شود و بیابان‌ها را پشت درهای شهرهای بزرگ می‌بینیم، اگر جاده‌ها و اتوبان‌ها و بزرگراه‌ها را در د ل دریاچه‌ها و كنار گذر تالاب‌ها می‌بینیم، اگر هر روز بر فهرست تالاب‌های در معرض خطر افزوده می‌شود یا روز به روز از وسعت اراضی جنگلی كاسته می‌شود، بنابراین چندان عجیب نیست كه كوه‌های كشور را نیز در حال فرسایش بدانیم.
گویی سراسر اقلیم طبیعی این مرز و بوم، به یكباره سر به نابودی نهاده‌ و آخرین نفس‌هایشان به گوش می‌رسد.آنچه در پی می‌آید گفت‌وگویی است با برخی تشكل‌های زیست محیطی درباره وضعیت بحرانی كوه‌های كشور كه به مناسبت روز پاكسازی كوهستان (چهارم مهر ) صورت گرفته است.
، مدیر گروه دیده‌بان كوهستان درباره روز پاكسازی كوهستان می‌گوید: با توجه به آن كه ۲۶ سپتامبر از سوی اتحادیه جهانی سازمان‌های كوهنوردی (UIaa) به عنوان روز پاكسازی كوهستان اعلام شد برای نخستین بار در سال ۱۳۶۷فدراسیون كوهنوردی و برخی تشكل‌های زیست‌محیطی این فعالیت را آغاز كردند اما این مراسم مدت هاست از سوی اتحادیه جهانی سازمان‌های كوهنوردی برگزار نمی‌شود با این همه، این برنامه در ایران همچنان دنبال می‌شود و در واقع به یك مناسبت تبدیل شده به طوری كه هر سال دوستداران طبیعت، در این روز فعالیت‌های گوناگونی انجام می‌دهند كه بخشی ازآن به امور فرهنگی برای حفظ محیط زیست و حفاظت از كوه‌ها اختصاص دارد.
ناگفته نماند كه برخی سازمان‌ها به‌ویژه شهرداری تهران در این زمینه همواره مشاركت داشته و یاری دهنده تشكل‌های مردمی بوده است كه این جای تقدیر و تشكر دارد.
كوه‌ها را شهری نكنیم
وی  وضعیت كوه‌ها و محیط‌های كوهستانی كشور را بسیار اسفبار می‌داند و می‌افزاید: «بخشی از این وضعیت ناگوار ناشی از مشكلات سنتی و دیرینه‌ای چون، چرای دام مازاد در كوه‌ها، جنگل‌زدایی، معدن كاوی، احداث جاده بدون ملاحظات زیست محیطی و ساخت و سازهای غیرقانونی است كه همچنان پابرجاست و مشخص نیست كه تا چه زمانی می‌خواهد ادامه داشته باشد.
اما بلای  دیگری كه بر این معضلات افزوده شده، گردشگری غیرمسئولانه و ناپایدار است. به‌ویژه آن كه ظرف ۳۰ سال اخیر، جمعیت كشور دو برابر شده است؛ جمعیتی كه بخش عمده آن را جوانان تشكیل می‌دهند و صرفاً‌ به‌خاطر تفریح به محیط‌های كوهستانی روی می‌آورندحال آن كه كمترین شناختی از كوهستان ندارند.
از سوی دیگر چون آموزش زیست محیطی و مباحث مرتبط با آن در كشور ما در حد صفر است این جمعیت پر‌شمار بی‌آن كه روش برخورد با طبیعت را بدانند وارد محیط كوهستان می‌شوند در نتیجه خسارات جبران‌ناپذیری را متوجه كوه‌ها می‌سازند
وی می‌گوید: «مشكل دیگری كه بر تخریب محیط‌های كوهستانی دامن می‌زند تصور نادرست ارگان‌های متولی گردشگری است چرا كه این نهادها گمان می‌كنند رفتن به طبیعت به معنای تجهیز طبیعت است از این رو، در بسیاری از محیط‌های كوهستانی تله‌كابین نصب می‌كنند یا پارك‌هایی به سبك پارك‌های شهر احداث می‌كنند یا با احداث جاده تلاش می‌كنند دسترسی تا نوك قله را با اتومبیل امكان‌‌پذیر كنند كه اینها مغایر با روح كوهنوردی است. احداث جاده «آبی در سنندج» نمونه‌ای از این نگرش غلط است.
همچنان كه در همدان كه قطب كوهنوردی كشور محسوب می‌شود تا «میدان میشان» جاده كشیده و تله‌كابین احداث كرده‌اند. در حالی كه ««میدان میشان» صدها سال است كه محل پیاده‌روی است؛ به عبارت دیگر، فرهنگ پیاده روی كوهستان ریشه‌ در این منطقه دارد. بنابراین وقتی در چنین محیطی جاده احداث می‌شود در واقع فرهنگ پیاده روی در كوهستان خدشه‌دار می‌شود
به گفته وی«رها كردن زباله در كوهستان، ساخت‌وسازهای نامتناسب و به طور كلی شهری كردن محیط كوه‌ها از دیگر معضلاتی است كه كوه‌های ایران با آن دست به گریبان است
دماوند، نماد وفاق ملی در خطر است
نماینده انجمن كوهنوردان ایران در مازندران، ضمن هشدار نسبت به عواقب ناگوار تخریب محیط‌های كوهستانی می‌گوید:«متأسفانه سال‌هاست سناریوی تلخی با عنوان همایش و كوهپیمایی عمومی از سوی هیأت‌ها و ادارات كل تربیت‌بدنی اجرا می‌شود كه جز تخریب محیط‌های كوهستان شهری پیامد دیگری نداشته است، چرا كه براساس این سناریو، هرازگاهی صدها نفر تحت عنوان همایش به محیط‌های كوهستانی كشانده می‌شوند بی‌آنكه كوچكترین ملاحظات زیست‌محیطی در این كوهپیمایی‌ها رعایت شود. این صعودهای پرجمعیت و كاروانی نه تنها بی‌ارزش كه ضدكوهنوردی است و تهدیدی جدی برای طبیعت كوهستان محسوب می‌شود
وی تصریح می‌كند:« به جای استفاده نادرست از كوه و طبیعت بهتر است مردم را نسبت به آنچه از دست داده‌ایم آگاه كنیم. باید نسل امروز بدانند كه به علت مدیریت نادرست محیط‌های طبیعی چه بلایی بر سر طبیعت كشور آمده است، باید بدانند كه نسل فردا نیز حق دارد از این محیط‌ها استفاده كند.
متأسفانه این روند نامطلوب همچنان ادامه دارد. از همین‌روست كه قله سرافراز دماوند كه برجسته‌ترین پدیده طبیعی و نماد سرزمین ایران كه در میان كوه‌های بلند جهان بیشترین پیشینه تاریخی را به خود اختصاص ‌داده است امروز با تهدیدات جدی مواجه است به طوری كه از یك سو چرا ی بیش از حد دام و ساخت و ساز، آن را تهدید می‌كند و از سوی دیگر جاده‌كشی‌های غیرضروری و بد ساخت كه به منظور دسترسی آسان به مراتع یا پناهگاه‌های كوهنوردی احداث می‌شود، این قله بی‌نظیر را به مخاطره انداخته است. هجوم كاروانی و سراسری كوهنوردی تحت عنوان همایش از دیگر تهدیداتی است كه در سال‌های اخیر گریبانگر این قله بی‌نظیر شده است. به طوری كه بیم آن می‌رود در آینده نزدیك چهره این قله پرشكوه دگرگون شود.
دخل و تصرف نهادها در محیط‌های كوهستانی
عضو مؤسسه زیست‌محیطی آزادگان مشهد ضمن انتقاد از بی‌توجهی به محیط‌های كوهستانی می‌گوید:«عمده‌ترین مشكل كوه‌های مشهد و ارتفاعات مشرف به این شهر، تعرض برخی نهادها و سازمان‌ها به این محیط‌هاست. به طوری كه مسیری كه سال‌ها معبر عمومی برای دسترسی به كوه بود و بیش از ۲۰سال علاقه‌مندان به كوهپیمایی از این طریق به سمت بند گلستان، طرقبه و حصارگلستان می‌رفتند اخیرا از سوی یكی از نهادها حصاركشی و مسدود شده است.
البته در این باره نامه‌ای به مقامات كشوری ارسال شده و همه علاقه‌مندان به محیط‌زیست چشم انتظار آنند كه مسئولان ارشد كشوری مانع از چنین اقداماتی شوند. چرا كه وقتی یك نهاد یا سازمانی دست به چنین اقدامی می‌زند دیگر از سایرین چه انتظاری می‌توان داشت.» به گفته وی « جاده‌كشی، ساخت‌و سازهای بی‌رویه و چرای دام مازاد و تخریب نیز از دیگر مواردی است كه كوه‌های مشهد را مثل سایر كوهستان‌های كشور تهدید می‌كند

همشهری آنلاین

 

  
; ساعت ۱٢:۳۸ ‎ب.ظ روز شنبه ٧ مهر ۱۳۸٦