هدف هاي اين وبلاگ ارتقاي آموزش جغرافیا ارتقاي ديدگاه هاي منطقي معرفي برخي از شيوه هاي نوين آموزش ايجاد پل ارتباطي بين همه کساني که به جغرافیا وآموزش جغرافیا علاقه مندند پاسخ به پرسش هائي که در زمينه کتاب هاي درسي جغرافیا مطرح مي شود معرفي برخي از وب سايت ها و نرم افزارهاي مناسب جغرافیا طرح پرسش ها ،اخبار و سرگرمي هاي جالب جغرافیا مخاطبان وبلاگ دانش آموزان ، معلمان جغرافیا و علوم ، دانشجويان جغرافیا ، استادان آموزش جغرافیا و همّه کساني که به جغرافیا و آموزش آن علاقه مندند

نقشه فقر در كشور تدوين شد

ايسنا: نقشه جغرافيايي فقر در كشور بر اساس تعيين خط فقر استاني تدوين شد.
چندي پيش خط فقر مناطق شهري و روستايي از سوي وزارت رفاه به ترتيب براي مناطق شهري ۱۶۲ هزار تومان در ماه و مناطق روستايي ۱۱۳ هزار تومان اعلام شد. در جديدترين تحقيقي كه در زمينه خط فقر تدوين شده، براي نخستين بار خط فقر در سال ۸۳ به تفكيك استان ها، تعيين و وضعيت هر يك، جداگانه مشخص شده است.
زهرا ابراهيمي، تهيه كننده اين نقشه، به اندازه گيري فقر و تعيين خط فقر با استفاده از مفهوم فقر مطلق در طول سالهاي ۱۳۷۰ تا ۸۳ پرداخته است. بر اساس اين مطالعه كه به تفكيك وضعيت خط فقر در هريك از استان ها انجام شده، خانوارهاي ۵ نفره شهري در استان سيستان و بلوچستان براي تأمين حداقل نيازهاي زندگي نيازمند ۱۷۱ هزار و ۸۵۶ تومان هستند كه اين استان در ميان استان هاي كشور پايين ترين ميزان درآمد مورد نياز براي تأمين حداقل نيازهاي خانوار در ماه را به خود اختصاص مي دهد.
همچنين به ترتيب اين خط فقر براي استان كردستان، ۲۱۶ هزار و ۲۵۶ تومان، فارس ۲۴۴ هزار و ۵۸۴ تومان و اصفهان ۲۸۳ هزار و ۶۱۱ تومان تعيين شده است. خانوارهاي ۵ نفره استان تهران نيز، حداقل نيازمند ۳۹۴ هزار و ۹۴۳ تومان درآمد در ماه براي خروج از فقر مطلق هستند. بررسي اين نقشه نشان  مي دهد كه استان خراسان (قبل از تقسيم)،  گلستان، سيستان وبلوچستان، زنجان با ۴/۰ درصد فقرا داراي فقيرترين روستاييان و استانهاي سمنان، قم،  مرکزی، يزد، کهگيلويه و بوير احمد، هرمزگان و كرمانشاه با ميزان فقراي ۳/۰ تا ۴/۰ در رتبه بعدي قرار دارد. همچنين روستائيان ساكن در استان هاي كرمان، فارس، اصفهان، چهارمحال و بختياری، خوزستان، همدان، کردستان و آذربايجان شرقی با ميزان فقراي بين ۲/۰درصد و ۳/۰ در رتبه بعدي در خصوص تعداد فقرا قرار دارند. از سويي ديگر، استانهاي مازندران، تهران، گيلان، قزوين، اردبيل، آذربايجان غربی، لرستان، ايلام و بوشهر با كمترين جمعيت فقرا (كمتر از ۲/۰ درصد) داراي كمترين روستايي فقير هستند.
نتايج اين بررسي در مجموع نشان مي دهد كه شمار فقراي مناطق روستايي از شهري بيشتر است . همچنين در طول سالهاي ۷۰ تا ۸۳ علي رغم كاهش ميزان فقر ولي وضعيت پايين ترين لايه هاي درآمدي جامعه تغيير چنداني نيافته است و اين لايه از بهبود شرايط بي نصيب مانده اند و تنها خانوارهاي نزديك خط فقر وضعيت بهتري يافته و از فقر مطلق خارج شده اند

  
; ساعت ٧:٠۱ ‎ق.ظ روز شنبه ٢۱ امرداد ۱۳۸٥