هدف هاي اين وبلاگ ارتقاي آموزش جغرافیا ارتقاي ديدگاه هاي منطقي معرفي برخي از شيوه هاي نوين آموزش ايجاد پل ارتباطي بين همه کساني که به جغرافیا وآموزش جغرافیا علاقه مندند پاسخ به پرسش هائي که در زمينه کتاب هاي درسي جغرافیا مطرح مي شود معرفي برخي از وب سايت ها و نرم افزارهاي مناسب جغرافیا طرح پرسش ها ،اخبار و سرگرمي هاي جالب جغرافیا مخاطبان وبلاگ دانش آموزان ، معلمان جغرافیا و علوم ، دانشجويان جغرافیا ، استادان آموزش جغرافیا و همّه کساني که به جغرافیا و آموزش آن علاقه مندند

فرضيه جديد اختر شناسان وجود پديده سياه چاله ها را زير سوال برد

منبع : سايت پايگاه ملی داده های علوم زمين

آنها (سياه‌چاله‌ها) هر چيزي را كه در سر راهشان قرار بگيرد به راحتي مي‌بلعند و از اين رو مغز متفكرترين دانشمندان و ستاره‌شناسان را به خود جلب كرده‌اند، ‌اما شايد همه آنچه كه درباره آنها گفته مي شود تنها يك توهم خيالي باشد، يعني اساسا سياه چاله‌اي وجود نداشته باشد! به گزارش ايسنا، اين نظريه جديد گروهي از دانشمندان است كه معتقدند به شواهدي حاكي از عدم وجود سياه‌چاله‌ها دست يافته‌اند كه مي‌تواند «ناقوس مرگ» اين فرضيه سنتي را به صدا درآورد.
   بر اساس اظهارات اين محققان، نگرش و ديد ستاره‌شناسان سنتي درخصوص جهان، با «ناديدني‌ها» گره خورده است و از اين رو اين امكان وجود دارد كه تمامي سياه‌ چاله‌هاي مورد بحث چيز ديگري باشند؛ ‌شايد توپ‌هاي مغناطيسي از جنس پلاسما كه در فضاي اطراف خود معلق هستند. درصورتي كه اين نظريه تاييد شود، در آن صورت نظريه‌اي كه در سال 1784 ميلادي و از ميان محاسبات يك زمين‌شناس انگليسي بيرون آمد نقض خواهد شد. اين در حالي است كه وجود سياه‌چاله‌ها از سوي «انشتين» تاييد شده و توسط چهار قانوني كه «استفان هاوكينگ» مطرح كرد نيز اثبات شده است. اين ستاره‌شناسان به رهبري رودي كيلد از مركز اسميت‌ سونيان فيزيك‌نجومي هاروارد دريافته‌اند كه شايد اساسا هيچ سياه‌چاله‌اي وجود نداشته باشد. اين دانشمندان زماني كه مشغول رصد يك كوازار بودند كه در فاصله 9 ميليارد سال نوري از زمين حركت مي‌كند چيزي را رديابي كرده‌اند كه به ادعاي آنها «ناقوس مرگ» فرضيه سياه‌چاله است. اعتقاد بر اين است كه كوازارها در مركز خود داراي سياه چاله‌هايي هستند اما دانشمندان براي بررسي اين فرضيه تعداد 14 تلسكوپ را مستقر كرده‌اند تا به گونه‌اي بي‌سابقه اين جرم را تحت نظر بگيرند. با تجزيه و تحليل سو سو زدن اين كوازار، گروه توانست ساختار درون اين جرم را كاوش كند. آنها يك چاله را در قرص مواد اطراف مركز كوازار كشف كردند كه در حال دهان باز كردن است. بزرگي اين چاله به 4 هزار برابر فاصله بين زمين تا خورشيد است. دانشمندان عقيده دارند كه اين چاله فقط مي‌تواند توسط موادي كه يك ميدان مغناطيسي قوي با قدرت زياد آنها را به بيرون پرت مي‌كند بوجود بيايد. به دليل اينكه سياه‌چاله‌ها ميدانهاي مغناطيسي ندارند، گروه دكتر كيلد در مجله Astronomical پيشنهاد مي‌كند كه منبع انرژي اين كوازار يك گلوله چگال پلاسمايي موسوم به MECO (جرم مغناطيسي- كروي كه هميشه در حال فروريزي است) است. ليتر - يكي از دانشمندان اين گروه - مي گويد: به نظر من اين اولين شاهد و مدركي است كه غلط بودن الگوي سنتي سياه چاله را نشان مي‌دهد

  
; ساعت ٤:٥٢ ‎ب.ظ روز شنبه ۱٤ امرداد ۱۳۸٥