هدف هاي اين وبلاگ ارتقاي آموزش جغرافیا ارتقاي ديدگاه هاي منطقي معرفي برخي از شيوه هاي نوين آموزش ايجاد پل ارتباطي بين همه کساني که به جغرافیا وآموزش جغرافیا علاقه مندند پاسخ به پرسش هائي که در زمينه کتاب هاي درسي جغرافیا مطرح مي شود معرفي برخي از وب سايت ها و نرم افزارهاي مناسب جغرافیا طرح پرسش ها ،اخبار و سرگرمي هاي جالب جغرافیا مخاطبان وبلاگ دانش آموزان ، معلمان جغرافیا و علوم ، دانشجويان جغرافیا ، استادان آموزش جغرافیا و همّه کساني که به جغرافیا و آموزش آن علاقه مندند

چگونه می توان آب های شیرین موجود در کره زمین را اندازه گیری کرد؟

 

طبق تحقیقات انجام گرفته هر سال در اثر طغیان های سنگین رودخانه آمازون، بخشی از آمریکای جنوبی در حدود چند اینچ نشست پیدا می کند و دوباره بعد از عقب نشینی آبها این سطح پایین رفته، بالا می آید.
به گزارش خبرنگار سرویس «نگاهی به وبلاگ ها»ی ایسنا در وبلاگ http://hajieh.blogsky.com/ نوشته شده است: دانشمندان با اندازه گیری سالانه پستی و بلندی های پوسته زمین نسبت به یک خط مبنا و با مقایسه این داده ها در سال های گذشته، به وجود این تغییرات پی می برند. همین اطلاعات است که می تواند روزی دانشمندان را قادر به محاسبه میزان مجموع آب های کره زمین کمک کند. آیا می دانید چقدر آب روی این کره خاکی وجود دارد؟ داگلاس آلسفورد، پروفسور زمین شناسی دانشگاه اوهایو امریکا جواب این سؤال را بسیار مشکل می داند. زیرا کسی با اطمینان نمی داند میزان آب موجود در زمین چقدر است؛ تخمین میزان ذخیره آبهای شیرین زمین (آب های زیرزمینی مخفی و یخچال های طبیعی که از قله های کوه به طرف رودخانه ها و تالاب های دنیا جاری می شود) می تواند کمک بزرگی برای پیشگویی خشکسالی ها، طغیان ها و تغییرات آب و هوایی به شمار آید.
در این تحقیقات که در سال 2004 میلادی آغاز شد، مایکل بویس پروفسور عمران، مهندس زیست شناسی و پژوهشگر برجسته ایالت اوهایو به وسیله سیستم GPS (سیستم موقعیت یابی جهانی به وسیله ماهواره) حرکات و جهت های پستی و بلندی های بخشی از زمین را در نزدیکی دریاچه ای در آندس (رشته کوهی در غرب آمریکا) بررسی کرد.
او به این نتیجه رسید که علت اصلی بالا و پایین رفتن سطح آب دریاچه، زمین است. بویس شروع کرد به تفکیک این نوسانات که در یک ایستگاه GPS در حوالی آمریکای جنوبی ثبت شده بود. دیگر دانشمندان نیز گزارشی حاکی از تغییراتی در حدود نیم اینچ از دیگر قسمت های زمین که مورد بررسی قرار داده بودند، برای او فرستادند. البته این دانشمندان تصور می کردند فشاری که از لایه های زیرین زمین می آید سبب این تغییرات می شود. اواخر سال 2004 میلادی یک گروه تحقیقاتی تخمین زدند که بستر رودخانه آمازون حدود یک اینچ در هر سال بالا و پایین می رود. اما بویس با توجه به اطلاعاتی که از ایستگاه GPS در مانواس برزیل که منطقه ای در نزدیکی مرکز حوزه این رودخانه است به دست آورده بود، متوجه شد این تغییرات در حدود 3اینچ است نه یک اینچ. بنابراین او شروع کرد به استخدام نیرو برای دادن اطلاعات به کامپیوتر تا از طریق این اطلاعات بتوانند حوضه جریان آب را مدل سازی کنند. آن ها در ابتدا نام این مدل سازی خود را مدل وان حمام گذاشتند؛ چون فرض می کردند سطح آب در سراسر رودخانه آمازون به طور یکنواخت بالا و پایین می رود که بسیار شبیه آب جاری در وان حمام است. آبی که در هر سال از رودخانه آمازون به اقیانوس آتلانتیک ریخته می شود، حدودا 10 برابر بیشتر از آبی است که رودخانه می سی سی پی به خلیج مکزیک می ریزد. این مقایسه می تواند میزان آب این رود خروشان و بسیار بزرگ را مشخص کند. آلسفورد در مطالعاتش به نقطه خطرناکی رسید؛ محققان با استفاده از اطلاعات یک ایستگاه GPS و مدل ساده شده وان حمام، تغییرات سطح آب سراسر آمازون را مقایسه کردند، ولی تنها نکته ای که برای دانشمندان روشن نبود، بستر زیرین حوزه این رودخانه بود. با وجود این که این مطالعات بسیار مبهم بود، ولی عدد 3اینچ، از نوساناتی که به صورت روزانه اندازه گیری می شد، به دست آمد. این داده می تواند روزی برای محاسبه مقدار آب رودخانه آمازون به کار آید و آن وقت می توان وزن رودخانه را بر پایه مقدار فرو رفتن زمین در اثر این وزن به دست آورد.
آلسفورد می گوید: با این تکنیک ساده می توان مقدار آب موجود روی کره خاکی را نیز به دست آورد، ولی پیش از آن باید تمام اطلاعات جهانی به دست آورده شود. در گام اول او و همکارانش در دانشکده می خواهند ایستگاه های GPS بیشتری در اطراف منطقه ماینوس و رودخانه آمازون نصب کنند تا بتوانند رابطه میان تغییراتی که در مناطق مختلف رخ می دهد و پستی و بلندی ها را بررسی کنند. با همین سیستم می توان تغییرات رودخانه کنگو در آفریقا را نیز به دست آورد. اما مانیتور کردن جریان آب در کل جهان نیازمند به ماهواره است که آلسفورد که رییس این تیم بین المللی است، چنین ماهواره ای را برای انجام این موارد درخواست کرده است. ماموریت این ماهواره این است که به کمک رادارهای خود، هر 8 روز یک بار سطح آب سراسر دنیا را اندازه گیری کند.
او می گوید: اطلاعاتی که به این وسیله از ارتفاع آب به دست می آید، می تواند به دانشمندان برای به دست آوردن تخمین بهتری از میزان آب شیرین رودخانه ها، منابع آبی و هم چنین به بهبود مدل تغییرات آب و هوایی و چرخه آب جهانی کمک کند.

منبع: ايسنا

  
; ساعت ۳:٠٩ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱٥ آبان ۱۳۸٤