هدف هاي اين وبلاگ ارتقاي آموزش جغرافیا ارتقاي ديدگاه هاي منطقي معرفي برخي از شيوه هاي نوين آموزش ايجاد پل ارتباطي بين همه کساني که به جغرافیا وآموزش جغرافیا علاقه مندند پاسخ به پرسش هائي که در زمينه کتاب هاي درسي جغرافیا مطرح مي شود معرفي برخي از وب سايت ها و نرم افزارهاي مناسب جغرافیا طرح پرسش ها ،اخبار و سرگرمي هاي جالب جغرافیا مخاطبان وبلاگ دانش آموزان ، معلمان جغرافیا و علوم ، دانشجويان جغرافیا ، استادان آموزش جغرافیا و همّه کساني که به جغرافیا و آموزش آن علاقه مندند

ذوب شدن یخهای قطب جنوب ارگانیزم های مدفون در اعماق برفها را آزاد می کند

پژوهشگرانی که سرگرم انجام تحقیقات در قطب جنوب هستند در کاوشهای اخیر خود به یک زیست بوم عجیب در زیر لایه های یخ این قاره برخورد کرده اند.

اما سقوط این لایه های یخ که موجب آشکار شدن این زیست بوم و قرار گرفتن آن در معرض دید محققان شده در عین حال می تواند بقای این انواع حیاتی را که قرنها در زیر برفها مدفون بوده اند در معرض خطر قرار دهد.

لایه یخ موسوم به "لارسن" در شبه جزیره قطب جنوب واقع در دماغه این قاره که بخش بالایی آن به آمریکای لاتین می رسد احتمالا به واسطه ازدیاد دمای زمین در اثر گازهای گلخانه ای در سال ۲۰۰۲دچار شکست شد و یک بخش بسیار بزرگ آن به وسعت ۳هزار و ۲۵۰کیلومتر مربع از بدنه اصلی جدا و در دریا رها شد.

ماه مارس امسال پژوهشگران آمریکایی در منطقه به نقشه برداری از بخشی از کف دریا که زیر این لایه عظیم یخ پنهان بود پرداختند.

این بخش از دریا ۸۵۰متر عمق دارد و در فاصله ۱۰۰کیلومتری از دماغه ای واقع است که لایه یخی زمانی از آن آغاز شده بود.

این محققان با استفاده از دوربینهای ویدیویی که بر روی سورتمه خود نصب کرده بودند و آن را به درون آب فرستاده بودند، اقدام به
تصویربرداری از کف دریا کردند.

امیدواری محققان آن بود که در این ناحیه به شواهدی از حیات دست یابند و در این کار موفق شدند. به گفته "یوجین دوماک" از هامیلتون کالج در بخش کلینتن در نیویورک، مشاهده این ارگانیزم ها درست نظیر آن است که در خانه فرش را کنار بزنید و زیر آن به چیزهایی برخورد کنید که هیچ گاه نمی دانستید در آنجا هستند.

تصاویر تهیه شده نشان می دهد یک پوشش کلفت سفید مانند فرش بستر دریا را پوشانده است. این پوشش سفید شباهت زیادی به پوششهای باکتریایی دارد که معمولا در اعماق دریا در نزدیک دهانه های آتشفشانی کف دریا که از آن گاز و حباب متصاعد می شود به چشم می خورد.

تصاویر ویدیویی همچنین آتشفشانهایی از گل را نشان می دادند که در اطراف آنها شمار زیادی صدفهای دو کفه جای گرفته بودند. نتایج این بررسی در شماره اخیر نشریه " "Eosنشریه اتحادیه محققات ژئوفیزیک آمریکا به چاپ رسیده است.

دوماک و همکارانش معتقدند این ناحیه نمونه ای از یک منطقه سرشار آب گوگرد دار است که در آن گازهای طبیعی از منافذ کف اقیانوس به بیرون متصاعد می شوند. در اطراف سواخها توده هایی از گل جمع می شود.

باکتریهایی که نظیر قالیچه ای بستر دریا را می پوشانند نیز از گاز و گوگرد تغذیه می کنند.

این باکتریها با استفاده از روش تجزیه شیمیایی انواع ترکیبات آلی را بوجود می آورند. محققان به نمونه های مشابهی از این مجموعه از باکتریها در جاهایی که آب گوگرد دار آتشفشانی از چشمه های جوشان بیرون می زند مشاهده می شود.

اهمیت کشف اخیر در آن است که تاکنون در این عرض جغرافیایی هیچ نوع سوراخ آتشفشانی که از آن آب گرم و گاز بیرون بیاید مشاهده نشده بود.

به گفته دوماک این احتمال وجود دارد که حفره های مشابهی در زیر تمام لایه های یخ و برفی که قطب جنوب را پر کرده موجود باشد. آلکس راجرز از متخصصان تنوع گونه های زیستی که در گروه پژوهشگران انگلیسی مستقر در قطب جنوب به تحقیق اشتغال دارد معتقد است کشف اخیر یک حلقه مفقوده در مطالعات مربوط به سیستمهای آتشفشانی زیر دریا و مجموعه های باکتریایی، آشکار ساخته است.

راجرز تاکید می کند که بخشهای زیر دریاها و اقیانوسها معمولا جایگاه گونه هایی از انواع یکسان هستند اما این نکته هنوز روشن نیست که چگونه این گونه های جانوران می توانند هزاران کیلومتر بین مناطقی که برای زیستشان مناسب است سفر کنند.

به اعتقاد راجرز اقیانوس جنوبی یک دروازه طبیعی بین همه اقیانوسها به شمار می آید. اگر از این قبیل حفره های زیر دریایی در این منطقه بیشتر یافت شود در آن صورت می توان نتیجه گرفت که این ناحیه نظیر یک قطب توزیع کننده این نوع منافذ به نواحی دیگر در دریاهای دیگر عمل می کند.

اما از بین رفتن لایه یخ در عین حال به این معنی است که پوشش محافظی که قرنها باکتریهایی را که زیر آن قرار داشتند از تاثیر عوامل بیرونی محفوظ نگاه می داشت دیگر به وظیفه خود عمل نمی کند.

اکنون انواع رسوبات و مواد ته نشین شونده بتدریج در این منطقه جا می گیرند و شمار بیشتری از جانداران متعارف ساکن ابهای قطبی به این ناحیه هجوم می آورند.

حدود یک دهه یا کمتر طول می کشد تا این ناحیه زیر رسوبات مدفون شود.

از هم اکنون نشانه های تحلیل رفتن فرش ضخیم باکتریایی به چشم می خورد. ظاهرا دیگر ارگانیزم ها و جاندارانی که به این منطقه کوچ کرده اند این لایه ضخیم باکتریایی را منبع غذایی خوش خوراکی یافته اند.

منبع: خبرگزارى ایرنا

  
; ساعت ۱٢:۳۸ ‎ق.ظ روز جمعه ۳۱ تیر ۱۳۸٤