هدف هاي اين وبلاگ ارتقاي آموزش جغرافیا ارتقاي ديدگاه هاي منطقي معرفي برخي از شيوه هاي نوين آموزش ايجاد پل ارتباطي بين همه کساني که به جغرافیا وآموزش جغرافیا علاقه مندند پاسخ به پرسش هائي که در زمينه کتاب هاي درسي جغرافیا مطرح مي شود معرفي برخي از وب سايت ها و نرم افزارهاي مناسب جغرافیا طرح پرسش ها ،اخبار و سرگرمي هاي جالب جغرافیا مخاطبان وبلاگ دانش آموزان ، معلمان جغرافیا و علوم ، دانشجويان جغرافیا ، استادان آموزش جغرافیا و همّه کساني که به جغرافیا و آموزش آن علاقه مندند

نگرش سيستمی ۲

كل گرايي:

             اساس بينش سيستمي بر پايه كل گرايي يا هوليسم استوار است.اين همان روشي است كه در فلسفه شرق تحت عنوان " قياس " بيان شده است كه هر پديده را از كل به جز مورد بررسي قرار دادن  معناي آن است.استنباط طرفداران اين شيوه تفكر بر آن است كه با بررسي يك جزء يا يك عنصر نمي توان حالت واقعي يا نتايج مورد قبول از آن عنصر در زماني كه در يك مجموعه قرار دارد و تاثير مي گذارد و تاثير مي پذيرد را بيان نمايد.و بر اين اساس نظاره و تعمق در كل يك وجود ، به اعتقاد كل گرايان نه تنها تصويري جامع از آن موجوديت و كردارش به دست مي دهد ، بلكه در مورد ارگانيسمها ، هوليسم و كل گرايي تنها راه شناخت واقعي وجود ها و پديده هاست.

عنصر:

         يك سيستم متشكل از عناصر و اجزايي است كه چنانكه اشاره شد در سطح سيستم به عنوان يك عنصر موجوديت پيدا مي كند در حاليكه  مي توان در سطح پايين تر از خود يك سيستم باشد كه در ارتباط با ساير عناصر، سيستم را بوجود مي آورند.مانند هر يك از افراد جوامع بشري كه يك عنصر از سيستم جمعيتي كره زمين هستند ؛ در حاليكه هر كدام يك سيستم ارگانيك به حساب مي آيند.

ارتباط:

        عامل وحدت بخش بين عناصر يك سيستم را تحت عنوان ارتباط مي نامند كه بدون وجود آن يك سيستم  وجود خارجي نخواهد يافت . ارتباط  در سيستم داراي انواعي است. مانند : ارتباط اندركنشي ؛ ارتباط زايشي ؛ ارتباط تبديلي؛ ارتباط ساختي ؛ ارتباط رفتاري ؛ ارتباط تحولي و ارتباط كنترلي يا سيبرنتيك.

محيط سيستم:

              محيط سيستم عبارت است از مجموعه عناصر و خواص مربوط به آنهاست كه جزء سيستم نيستند اما تغييري در هر يك مي تواند در حالت يك سيستم ايجاد كند. مانند: عوامل طبيعي يك ناحيه جغرافيايي. محيط را نمي توان به عنوان مكان قلمداد كرد بلكه محيط به معناي عام كلمه عبارتست از قرار گاه عمليات انسان و ساير موجودات زنده كه مي تواند شامل مكان، زمان و فضا باشد.

طبقه بندي سيستمها:

                      به صورت فهرست وار مي توان سيستمها را به:

                             الف – سيستمهاي باز و بسته

                            ب- سيستمهاي مجرد و مجسم

                            ج- سيستمهاي زنده و غير زنده

تقسيم بندي نمود و براي هر يك تعريفي ارائه كرد.اما آنچه كه بيش از ساير موارد مورد  نياز است ؛ همان قسمت اول است.

سيستمهاي باز و بسته:

                         يك سيستم بسته چنان سيستمي است كه با محيط خارج هيچگونه ارتباط مادي به صورت تبادل ماده و يا انرژي ندارد و سيستم باز سيستمي است كه با محيط خارج خود داراي چنين مبادلاتي هست.البته سيستمهاي بسته مي توانند دو حالت داشته باشند.

1-    سيستمهاي مطلقا بسته ؛ در اين گونه سيستمها هيچگونه تعامل و تبادلي بين سيستم و محيط خارج آن وجود ندارد. به عبارت ديگر درهاي يك سيستم بسته از اين نوع كاملا به روي دنياي خارج آن بسته است . در چنين سيستمي ميزان اندركنش و تبادل اعم از مادي و يا غير مادي آن با محيط خارج صفر است.

2-    سيستمهايي كه به طور نسبي بسته هستند. اين سيستمها از نظر مبادلات مادي بسته اند ولي ممكن هست با محيط خارج خود تعامل و مبادلاتي از نوع ديگر داشته باشند.

بر اين اساس شايد بتوان گفت كه تمامي پديده هاي جغرافيايي از نوع سيستمهاي باز هستند . چه انسان به عنوان يك شاخه از مطالعات جغرافيايي ، موجودي است كه با محيط خود ارتباط مادي و هم ارتباط غير مادي داردو هم كره زمين به عنوان خاستگاه اوليه تحولات جغرافيايي  چه در درون خود و چه نسبت به دريافت انرژي حيات بخش خورشيدي سيستمي باز مي باشد

ادامه دارد

  
; ساعت ۱٠:٥٠ ‎ق.ظ روز شنبه ٢٥ مهر ۱۳۸۳